Με τη διαδικασία των αναγνωστέων εγγράφων της δικογραφίας, στα οποία συμπεριλαμβάνεται το βίντεο της ληστείας από το κλειστό κύκλωμα του υποκαταστήματος της Alpha Bank που προβλήθηκε ενώπιον του δικαστηρίου, συνεχίστηκε σήμερα Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου η δίκη του αναρχικού κομμουνιστή Τάσου Θεοφίλου. Από την παρακολούθηση του βίντεο δεν προέκυψε κάποιο επιβαρυντικό στοιχείο για τον διωκόμενο.

Στα αξιοσημείωτα της συνεδρίασης συγκαταλέγεται η απόπειρα της εισαγγελέως να εισαγάγει μια φρονηματική διάσταση στη διαδικασία, «ενοχοποιώντας» τον Θεοφίλου για την κατοχή… νουάρ μυθιστορήματος του Ρέιμοντ Τσάντλερ, γεγονός που σχολιάστηκε κατάλληλα από την υπεράσπιση.

Στη διάρκεια της σημερινής, 7ης, συνεδρίασης προβλήθηκαν 4 «κλιπάκια» από βίντεο αντλημένο από το κλειστό κύκλωμα του υποκαταστήματος της Alpha Bank στην Πάρο, το οποίο ληστεύτηκε στις 10 Αυγούστου του 2012.

Το πρώτο από αυτά προέρχεται από εξωτερική κάμερα της τράπεζας και αποτυπώνει την είσοδο των δραστών της ληστείας σε αυτή, καθώς και την έξοδό τους με κατεύθυνση προς το σημείο της αιματηρής συμπλοκής, το οποίο, ωστόσο, ελάχιστα διακρίνεται, όντας στο βάθος, κυρίως εκτός του κάδρου, και καλυπτόμενο από μια μαύρη, μη αφαιρέσιμη, ταινία στην πάνω δεξιά γωνία της οθόνης.

Το υπόλοιπα 3 προέρχονται από εσωτερική κάμερα. Το πρώτο εξ αυτών καταγράφει την είσοδο των δραστών στο χώρο της τράπεζας, και τα άλλα 2 εστιάζουν στα γκισέ, υπό διαφορετικές οπτικές γωνίες.

«Είναι αδύνατο να μην υπήρξε έκλυση DNA στο χώρο, με τόση κινητικότητα», σχολίασε ο συνήγορος υπεράσπισης Κώστας Παπαδάκης, με αφορμή το δεύτερο κλιπ. Κι όμως, ουδέποτε διενεργήθηκε έρευνα για τη συλλογή τυχόν δειγμάτων γενετικού υλικού από το υποκατάστημα, που, αντιθέτως, μετατράπηκε σε άτυπο αστυνομικό τμήμα και χώρο λήψης μαρυρικών καταθέσεων.

«Πού είναι τα αποτυπώματα, αν όχι στην πόρτα, έστω κι αν είναι μπουνιά; Γιατί να μην την πιάσει με τα δάχτυλα;», διερωτήθηκε εύλογα, μιας και ο φερόμενος ως κάτοχος του καουμπόικου καπέλου, ο οποίος ταυτίζεται, κατά το κατηγορητήριο, με τον Τάσο Θεοφίλου, φαίνεται στο βίντεο να ανοίγει την πόρτα του υποκαταστήματος με το χέρι.

(Πολιτική αγωγή): Φαίνεται και η παραμικρή λεπτομέρεια που έχει το καπέλο.

(Κώστας Παπαδάκης): Το γείσο του καπέλου είναι σκληρά και άκαμπτα γυρισμένο προς τα πάνω. Δεν είναι το ίδιο καπέλο. [Επιπλέον], έχει ένα μαύρο (σημ.: φαίνεται σαν κορδέλα) ή τρύπα, δεν αλλάζει στάση και είναι αδιαπέραστο και πυκνό.

(Πολιτική αγωγή): Είναι τσαλακωμένο τόσα χρόνια στη σακούλα.

(Άννυ Παπαρρούσου): Δεν τσαλακώνεται.

(Πολιτική αγωγή): Ξανθός φαίνεται κι αυτός (σημ.: ο δράστης με το καουμπόικο καπέλο), και ο σωματότυπος ταιριάζει (σημ.: με του Θεοφίλου).

(Παπαδάκης): Να βάλουμε στη φυλακή όλους τους ξανθούς, τότε.

(Πολιτική αγωγή): Άμα βρεθεί το DNA τους στον τόπο [ενός] εγκλήματος.

(Παπαδάκης): Υπάρχουν δαφορές και σε κάποια χαρακτηριστικά. Στη μύτη, στο σαγόνι.

Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, η ίδια η αιματηρή συμπλοκή δεν είναι σχεδόν καθόλου ορατή στο βίντεο. Κι όμως, ο πρόεδρος του πρωτόδικου δικαστηρίου διαθέτοντας, καθώς φαίνεται, βιονικές ικανότητες και, κυρίως, ακόρεστη ζέση να καταδικάσει τον διωκόμενο αναρχικό κομμουνιστή, είχε ανακαλύψει το κατάλληλο φίλτρο, που του επέτρεψε να «δει» την αιματηρή συμπλοκή, την πτώση του θύματος και τον «ασκεπή» κατηγορούμενο, αλλά και το ακάλυπτο αριστερό χέρι του δράστη!

«Ό,τι είχε να δείξει αυτό το βίντεο, το έδειξε. Τη σύγκρουση δεν την έχουμε πάρει. Τα άλλα είναι συζητήσεις για να περνάει η ώρα», σχολίασε σκωπτικά ο Σπύρος Φυτράκης.

«Λογικό είναι το καπέλο να είναι τσαλακωμένο. Φαίνεται ακόμα και η λεπτομέρεια. Για κάτι μαύρο που φαίνεται, είναι η σκιά από το βίντεο. Ο σωματότυπος, τουλάχιστον ως προς το ύψος και τα γενικά χαρακτηριστικά, δεν απέχει. Το δεξί χέρι (σημ.: του δράστη με το καουμπόικο καπέλο) δεν υπάρχει ούτε μια σκηνή που να μην είναι σε σχήμα μπουνιάς», «αποφάνθηκε» η πολιτική αγωγή, με τη γνωστή ελαφρότητα που τη διακρίνει.

«Δεν είναι μείζον θέμα τα γάντια, άλλο είναι το ζήτημα. Δεν έγινε έρευνα για δακτυλικά αποτυπώματα. Πολύ βολικά ήρθε το καπέλο και τους απάλλαξε από αυτή τη βάσανο. Θα μπορούσαν να ψάξουν για DNA των δραστών. Δεν ερευνήθηκε. Το χρώμα του σώματος και του προσώπου του δράστη και του Θεοφίλου διαφέρουν. Ο σωματότυπος, ως προς το εύρος, δεν είναι ο ίδιος. Εμφανέστατα πιο σωματώδης, γεροδεμένος (σημ.: ο δράστης). Η μύτη, επίσης, έχει διαφορά: του δράστη είναι γάμψη, του Θεοφίλου στρογγυλή. Και το πηγούνι και τα χείλη έχουν διαφορές. Το καπέλο δεν είναι το ίδιο με το πειστήριο. Στις φωτογραφίες του πειστηριου δε φαίνεται αυτό το μαύρο. Δεν ξέρουμε αν ήταν ολοκαίνουριο, όταν το φορούσε ο δράστης», σχολίασε ο Κώστας Παπαδάκης.

«Εύχομαι να μπορέσει να αφαιρεθεί η ταινία. Αυτά, όμως, που βλέπουμε δε δίνουν καμία εικόνα για τη συμπλοκή. Το άσπρο παντελόνι (σημ.: το φορούσε ο κάτοχος του καουμπόικου καπέλου) φαίνεται να πηγαίνει αριστερά και να χάνεται από την εικόνα. Το μόνο που φαίνεται είναι ότι αυτός που φτάνει πρώτος στο σημείο της συμπλοκής δεν είναι ο δράστης με το καουμπόικο καπέλο», συμπλήρωσε ο Κώστας Παπαδάκης, εκφράζοντας βεβαιότητα πως δεν προκύπτει ενοχή του Θεοφίλου από το υλικό του εν λόγω βίντεο.

Καίρια υπήρξε, για άλλη μια φορά, η επισήμανση της Άννυς Παπαρρούσου, που ακολούθησε.

«Έχουμε να διαχειριστούμε ένα μέσο (σημ.: το βίντεο) χωρίς κανόνες επιστημονικούς. Αν θέλουμε να στοχοποιήσουμε τον κατηγορούμενο που τον έχουμε, μπορούμε να δώσουμε την οποιαδήποτε ερμηνεία. [Το υλικό αυτό] είναι έκθετο στον υποκειμενισμό και στην ήδη διαμορφωμένη πεποίθηση που έχουμε γι’ αυτό».

«Είμαστε εκτός μοντέλου δικαστικού που στηρίζεται στην πραγματικότητα, όταν δεν υπάρχει προσέγγιση επιστημονική», υπογράμμισε ο Σπύρος Φυτράκης.

Στη συνέχεια, η υπεράσπιση υπέβαλε αίτημα να μην αναγνωστούν οι προανακριτικές και πρωτόδικες καταθέσεις του στελέχους της Αντιτρομοκρατικής Καβράκη και αγνώστου διαμονής αυτόπτη μάρτυρα της συμπλοκής, συμβασιούχου υπαλλήλου παρακείμενης τράπεζας. Το αίτημα απορρίφθηκε από την έδρα.

«Πλήττονται υπερασπιστικά δικαιώματα του κατηγορούμενου, που σημαίνει να θέτει ερωτήματα στους μάρτυρες», σημείωσε η Άννυ Παπαρρούσου.

«Οι καταθέσεις του Καβράκη ελέγχονται όσον αφορά την αξιοπιστία τους σε πολλά. Πρώτον, σε ό,τι αφορά την ευχέρεια εντοπισμού του Θεοφίλου, παρά τις αόριστες πληροφορίες. Στην πρωτόδικη κατάθεσή του “μαζεύει” αρκετά όσα είχε πει στην προανακριτική. Στην προανακριτική δίνει την εντύπωση πως πήρε ο ίδιος το τηλεφώνημα (σημ.: το υποτιθέμενο ανώνυμο τηλεφώνημα που κατονόμασε τον Θεοφίλου), στην πρωτόδικη ότι ήταν γραφειάρχης. Γιατί επιλέγεται αυτός, για να “ξεπλύνει” αυτό το τηλεφώνημα στο δικαστήριο; Ξέρουν εκείνοι. Από ποια νομιμότητα αντλεί την πεποίθηση πως η Αστυνομία μπορεί να στηρίζεται σε ανώνυμες πληροφορίες; Ανωνυμία έναντι των αρχών είναι ψέμα», υπογράμμισε ο Κώστας Παπαδάκης.

Για να συνεχίσει:

«Του ξέφυγε, όμως, και μια αλήθεια. Συσχετίζει ευθέως το DNA (σημ.: που διά της βίας απέσπασαν για άλλο, υποτίθεται, λόγο από τον Θεοφίλου) με τη ληστεία. Η λήψη του έγινε αναρμοδίως, άρα του πηραν DNA παράνομα. Θεωρώ ότι η απουσία του [Καβράκη] από το δικαστήριο είναι σκόπιμη και αποτελεί περιφρόνηση προς αυτό». Κατόπιν, αιτήθηκε να μη ληφθεί υπόψη η ανώνυμη πηγή και να ζητηθεί άρση του τηλεφωνικού απορρήτου για την υποτιθέμενη ανώνυμη κλήση.

«Δεν είναι υποχρεωτικό να συντάξει έκθεση;» αναρωτήθηκε η Άννυ Παπαρρούσου, αναφερόμενη στον αστυνομικό που φέρεται να έλαβε το ανώνυμο τηλεφώνημα.

«Τα πάντα διακρίνονται από μια ασάφεια και απροσδιοριστία (σημ.: όταν εκδικάζονται υποθέσεις «τρομοκρατίας»). Κανένας δε διέταξε ποτέ άρση απορρήτου. Όχι, αυτά είναι ψέματα. Δεν υπάρχουν ανώνυμα τηλεφωνήματα, υπάρχει μια μεθόδευση σε βάρος του κατηγορούμενου. Δεν μπορώ να αποδεχτώ αποτέλεσμα, όταν δεν τηρούνται κανόνες. Έπρεπε να υπάρχει η δυνατότητα του κατηγορούμενου να ελέγξει τα πάντα», επισήμανε.

«Αν ισχυρίζομαι ότι υπάρχουν μεθοδεύσεις από την πλευρά των διωκτικών αρχών, είναι ζήτημα για να διαλευκανθεί. Να δούμε γιατί και πότε μπαίνει σε κίνηση αυτός ο μηχανισμός του ψεύδους», κατέληξε.

«Αν το επιβεβαιώσει εγγράφως ο ΟΤΕ πως δεν υπάρχει η δυνατότητα αναγνώρισης κλήσης, να το πιστέψω. Ας στείλει η Αντιτρομοκρατική τον υπάλληλό της», συμπλήρωσε ο Κώστας Παπαδάκης.

Η έδρα απέρριψε το αίτημα άρσης του τηλεφωνικού απορρήτου για τη συγκεκριμένη κλήση, κατόπιν αντίστοιχης εισαγγελικής πρότασης, ενώ επιφυλάχθηκε για το ζήτημα της λήψης υπόψη της ανώνυμης πηγής.

Άκρως αποκαλυπτική υπήρξε η ανάγνωση της έκθεσης αυτοψίας του χώρου της συμπλοκής. Σύμφωνα με αυτή, ο χώρος και τα ευρήματα φωτογραφήθηκαν, αλλά «φωτογραφία του καπέλου δεν υπάρχει πουθενά. Το ότι έγινε λήψη βιολογικού υλικού είναι ψευδές. Διευκρινίζεται ο αριθμός των πυροβολισμών: 5 κάλυκες και 3 θραύσματα», σχολίασε ο Κώστας Παπαδάκης.

(Πολιτική αγωγή) Έχει κάποιο προηγούμενο η Αντιτρομοκρατική με τον τον κατηγορούμενο;

(Παπαδάκης): Η πρώτη και μόνη φωτογράφιση του καπέλου είναι στο τραπέζι των πειστηρίων στην Αθήνα. Η Αντιτρομοκρατική βεβαίως και έχει προηγούμενα με τον Θεοφίλου.

Αλλά και η ιατροδικαστική έκθεση για το θύμα καθιστά σαφές πως οι πυροβολισμοί εβλήθησαν από ελάχιστη απόσταση, οι 3, μάλιστα, εξ επαφής και από το ίδιο όπλο- και όχι από 4 μέτρα, όπως κάποιος μάρτυρας έχει ισχυριστεί. Επίσης, η έκθεση «δεν προσδιορίζει ποια από τις βολές ήταν θανατηφόρα», διευκρίνισε ο Κώστας Παπαδάκης. Εξάλλου «όταν ο κατηγορούμενος συνελήφθη, δεν είχε κανένα ίχνος από πάλη στο σώμα του, ενώ δεν υπάρχει ταυτοποίηση του γενετικού υλικού του Θεοφίλου με αυτό που βρέθηκε στον θανόντα», συμπλήρωσε.

Η ανάγνωση χαρακτηριστικών αποσπασμάτων καθεστωτικών δημοσιευμάτων από την περίοδο της σύλληψης του Τάσου Θεοφίλου αναβίωσε τη μιντιακή τρομολαγνεία εκείνων των ημερών (και όχι μόνο).

«Είναι δημοσιεύματα εμφανέστατα προερχόμενα από διαρροές της Ασφάλειας. Είναι απαράδεκτο να νομιμοποιούνται από την Εισαγγελία και να εισφέρονται ως στοιχεία», τα καυτηρίασε ο Κώστας Παπαδάκης.

«Υπάρχει επιλογή δημοσιευμάτων, όλα σε βάρος του κατηγορούμενου, και για ακατανόητο λόγο τίθενται στη δικογραφία. Ο κατάλογος των αναγνωστέων είναι δομημένος με μια λογική ενοχοποίησης και επιβάρυνσης του κατηγορούμενου», σχολίασε η Άννυ Παπαρρούσου.

Η σημερινή διαδικασία των αναγνωστέων ολοκληρώθηκε με την ανάγνωση της εξαντλητικά μακροσκελούς έκθεσης έρευνας στο διαμέρισμα που νοίκιαζε ο Τάσος Θεοφίλου στη Λαμία. 2 ζητήματα ανέκυψαν, το πρώτο αβίαστα.

Πώς είναι δυνατόν να έχει διεξαχθεί μια τόσο εξονυχιστική έρευνα, κατά την οποία καταγράφηκε και το παραμικρό αντικείμενο που βρισκόταν στο χώρο, και να μην έχει, εξίσου, συνταχθεί έκθεση λήψης ενός «ανώνυμου τηλεφωνήματος», βάσει του οποίου υποτίθεται πως προσανατολίστηκε η Αντιτρομοκρατική στη σύλληψη Θεοφίλου; Απλώς το «τηλεφώνημα» είναι ανύπαρκτο.

Η δε εισαγγελέας, θυμίζοντας τον πρόεδρο του πρωτόδικου δικαστηρίου, επιχείρησε να εισαγάγει μια ξεκάθαρα φρονηματική διάσταση στη διαδικασία, «ενοχοποιώντας» τον διωκόμενο αναρχικό κομμουνιστή για την κατοχή ενός και μόνο εκ των πολυάριθμων βιβλίων του. Ο τίτλος του; Ο κίνδυνος είναι η δουλειά μου, και συγγραφέας του ο Ρέιμοντ Τσάντλερ!

Η Άννυ Παπαρρούσου σχολίασε με αυστηρότητα:

«Η εισαγγελέας μας γυρνάει σε άλλες εποχές. Ενοχοποίηση του βιβλίου, της ιδέας. Το ζήτημα με τα βιβλία και τι λένε έχει τελειώσει με τη Μεταπολίτευση. Για κανένα λόγο δεν μπορούμε να χρησιμοποιούμε βιβλίο σε βάρος κατηγορούμενου».

Αντί να απαντήσει, η εισαγγελέας προτίμησε να προαναγγείλει ένα δικονομικό «καψόνι» προς όλους τους παράγοντες της δίκης, ζητώντας την επόμενη φορά να διαβαστεί το σύνολο των αναγνωστέων εγγράφων.

Η δίκη του αναρχικού κομμουνιστή Τάσου Θεοφίλου συνεχίζεται τη Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου στο Εφετείο Αθηνών, στην αίθουσα 70Ζ, 1ος όροφος, 9π.μ.

Advertisements