ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ ΤΑΣΟ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

ο οποίος βρίσκεται στη φυλακή καταδικασμένος σε 25 χρόνια χωρίς κανένα στοιχείο επειδή έτσι γουστάρει η Αντιτρομοκρατική
Ο Τάσος Θεοφίλου είναι αναρχικός κομμουνιστής. Έγινε πανελλαδικά γνωστός όταν η Αντιτρομοκρατική επέλεξε να τον συλλάβει στις 18 αυγούστου 2012 και να του χρεώσει μια ληστεία μετά φόνου στην Πάρο και συμμετοχή στην Ε.Ο. συνομωσία πυρήνων της φωτιάς (ΣΠΦ). Ο ίδιος από την αρχή αρνείται και τις δύο κατηγορίες ενώ τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια της Αντιτρομοκρατικής τον δικάζουν και τον καταδικάζουν στα πάνελ στρώνοντας το έδαφος και για τη δικαστική του καταδίκη. Τελικά στις 7 φλεβάρη αφού έληξε η δίκη-παρωδία αθωώθηκε για συμμετοχή στη ΣΠΦ αφού δεν υπήρχε κανέναν στοιχείο αλλά έφαγε 25 χρόνια για τη ληστεία στην Πάρο και συνεργία σε ανθρωποκτονία. Ούτε σε αυτή την υπόθεση υπήρχε το παραμικρό στοιχείο εναντίον του και η υπεράσπιση κουρέλιασε κυριολεκτικά το κατηγορητήριο με τους μπάτσους να πέφτουν από τη μια αντίφαση στην άλλη, να εφευρίσκουν ανύπαρκτα τεκμήρια ενοχής κοκ. Αλλά τι σημασία έχει αυτό; Η απόφαση όπως φάνηκε είχε ληφθεί πριν το ξεκίνημα της δίκης θυμίζοντας τα μετεμφυλιακά έκτακτα στρατοδικεία εναντίον των κομμουνιστών και αποδεικνύοντας ότι ήταν μια ξεκάθαρα πολιτική δίκη ενός αναρχικού κομμουνιστή ο οποίος καταδικάστηκε όχι για κάτι που έκανε αλλά γι’ αυτό που είναι. Απλά το δικαστήριο έπρεπε να τηρήσει όσα προσχήματα μπορούσε γιατί έχουμε και δημοκρατία βλέπεις.
Όταν το 1927 ένας ανάλογος δικαστής καταδίκαζε σε θάνατο τους αναρχικούς Νικόλα Σάκο και Μπαρτολομέο Βαντσέτι κρίνοντάς τους ένοχους για μια διπλή ανθρωποκτονία με την οποία δεν είχαν καμία σχέση, στο αιτιολογικό της απόφασής του σημείωνε με κυνισμό ότι “…Ακόμα κι αν δεν έχουν διαπράξει το έγκλημα που τους καταλογίζεται, είναι πάντως ηθικά ένοχοι, γιατί είναι εχθροί των σημερινών θεσμών…”. Σήμερα οι δικαστές απλά δεν ομολογούν τόσο ανοικτά τους λόγους. Ότι δηλαδή η δήθεν ανεξάρτητη δικαστική εξουσία έχει σχεδόν απόλυτα ευθυγραμμιστεί με τις μεθοδεύσεις της Αντιτρομοκρατικής και δικάζει βάσει πολιτικών εντολών και όχι βάσει στοιχείων όπως αρέσκεται να διακηρύσσει. Είναι χαρακτηριστικό ότι ένα μήνα πριν βγει η απόφαση για ντο Θεοφίλου, ο Δένδιας σε συνάντηση με τον Παπούλια, επανέλαβε πάνω κάτω με έναν πιο ευγενικό τρόπο το γνωστό τροπάρι ότι “η αστυνομία πιάνει τους τρομοκράτες και η δικαιοσύνη τους αφήνει” αναφερόμενος στις περιπτώσεις που οι δικαστές σηκώνουν τα χέρια ψηλά και δε μπορούν να καταδικάσουν κάποιον αγωνιστή, όχι επειδή δεν το επιθυμούν αλλά γιατί θέλουν να έχουν και κανά στοιχείο για να δικαιολογήσουν την απόφασή τους. Ε, το κράτος της Αντιτρομοκρατικής νιώθει τόσο δυνατό κι έχει αποθρασυνθεί τόσο που δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν είναι υποχρεωμένο να δώσει ούτε μισό στοιχείο ενοχής -αντίθετα είναι υποχρεωμένος ο κατηγορούμενος να αποδείξει την αθωότητά του!!! Όσο δεν αντιδρούμε απέναντι σε αυτές τις κρατικές μεθοδεύσεις, η Αντιτρομοκρατική θα παίζει μόνη της μπάλα. Κι αν νομίζουμε ότι όλο αυτό θα σταματήσει κάπου από μόνο του, απλά θα συνεχίσουμε να εκπλησσόμαστε δυσάρεστα.
ΥΓ: Το κράτος της Αντιτρομοκρατικής δεν έμεινε ικανοποιημένο ούτε από αυτό το αποτέλεσμα και μέσω ενός εισαγγελέα του άσκησε αντιέφεση. Έτσι ο Θεοφίλου θα δικαστεί πάλι από την αρχή για όλες τις κατηγορίες. Ακόμα και γι’ αυτές που κρίθηκε αθώος.

εφημερίδα τοίχου “γιατί φοράς κλουβί;”,

τεύχος 60, 31 μάρτη 2014

untitled-5

Advertisements